Strona główna POWIATY Pożegnanie Ś.P. Andrzeja Luścińskiego

Pożegnanie Ś.P. Andrzeja Luścińskiego

Z wielkim żalem zawiadamiamy, że 25 października 2020 roku zmarł pochodzący z Zawichostu ś.p. Andrzej Luściński – artysta malarz, grafik, pedagog, rzeczoznawca w dziedzinie malarstwa.

W 1964 roku Andrzej Luściński podjął studia na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, kierunek malarstwo – w pracowni profesora Tymona Niesiołowskiego. Dyplom uzyskał w 1969 roku, a w latach 1969-87 wykładał na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Brał udział w licznych wystawach na terenie kraju, a także za granicą. Był Laureatem  kilkunastu nagród i wyróżnień. Prace Andrzeja Luścińskiego znajdują się w zbiorach muzeów, galerii, w kolekcjach prywatnych. Razem z żoną Mirosławą był w gronie założycieli Przyjaciół Ziemi Zawichojskiej. Mieszkał i pracował w Sandomierzu.

Ponad 50 lat pracy twórczej trudno jest opisać w kilku słowach, bowiem Andrzej Luściński był niezwykle płodnym artystą. Swoje zainteresowania kierował zarówno w stronę realizmu, ale również i abstrakcjonizmu. Artystyczną podróż upatrywał również w serigrafii – ulubionej technice graficznej, którą wykonywał z powodzeniem od lat 70. W malarstwie śmiało operował plamą barwą tworząc w ten sposób wrażenie romantyczności. Wypracowany styl i technika artysty, w której widoczne są prześwity, wykorzystanie świetlistości barwy, chropowatość płótna i farby, najbardziej widoczna jest we wczesnych pracach z okresu twórczości artysty. Cykl nadwiślańskich pejzaży z okolic Zawichostu, czy krajobrazy łąk, przyrody z terenu ziemi sandomierskiej, gdzie dominują kontrasty, ale również i lekkość – przypominają romantyczny widok dwóch miejscowości bliskich artyście.

Dziś, w naszej pamięci i sercu, pozostaną wszystkie pociągnięcia pędzla i charakterystyczne barwy, którymi artysta zbudował wizerunek swojego rodzinnego miasta – Zawichostu. Żegnamy Go z wielkim smutkiem i szacunkiem. Odszedł od nas na zawsze, ale Jego postać pozostanie w naszych wspomnieniach i serdecznej pamięci.

 

www.zawichost.pl